De merkwaardige herinneringen van Thomas Penman – Bruce Robinson

recensie de merkwaardige herinneringen van Thomas Penman

Dit boek begon bizar en een beetje vies, namelijk met een hele hoop poep. Ik lieg niet, de eerste twintig pagina’s gaan over hoe heerlijk het is om je eigen onderbroek te bevuilen. Daarmee zet Bruce Robinson de lezer wel een beetje op een dwaalspoor. Oh, en de kaft van deze roman gaf me continu een ongemakkelijk gevoel. Ik heb het boek steeds ondersteboven in mijn kast weggelegd, je ziet zelf wel waarom.

Ik werd er echt een beetje onpasselijk van, al dat broekpoepen. Nogal grafisch worden de geneugten van een volle onderbroek uitgelegd. Jij bent het vast nu al beu om deze recensie over poep in een boek te lezen en dat zijn pas een zin of zes. Robinson wijdt er een goede 20 pagina’s aan. Compleet overbodig.

Troosteloos gezinsleven schetst bizarre situatie

Het verhaal gaat als volgt: Thomas Penman groeit op in een naoorlogs Engeland. Zijn vader heeft gediend in de Tweede Wereldoorlog, is nooit veel thuis geweest en als hij dat wel was, had hij last van losse handjes. De situatie is schrijnend, het huishouden van Penman vies en troosteloos. Stel je de setting van Peaky Blinders voor, maar dan wat later.

Thomas woont samen met zijn zus, vader, moeder, opa, oma én een stuk of drie honden in één huis. Die honden poepen overal (net als Thomas zelf in het begin), zijn opa communiceert vrijwel alleen via morsecode en is stervende, zijn vader gedraagt zich raar en zijn moeder is eigenlijk de hele dag bezig met grote hompen vlees koken. Je snapt het al: Bruce Robinson zet nogal een bizarre situatie neer.

(Her)beleef je tienerjaren met Thomas

Recensie de merkwaardige herinneringen van Thomas Penman

We bekijken de hele situatie continu vanuit Thomas, die soms een wat vreemde gedachtegang heeft waardoor jij als lezer (en verstandiger persoon) heus wel inziet hoe het zit. Dat is knap gedaan. Een kind beschouwt de situatie van zijn ouders, zijn eigen opleiding en zijn eerste verliefdheid met een zienswijze die niet iedereen zich nog kan herinneren. Je kijkt als lezer voor de volle 100% mee met een Brits tienerschoffie uit de jaren ’50. Hij rookt, drinkt stiekem alcohol en bouwt in het geheim in het tuinhuisje aan explosieven. Daarnaast probeert hij zijn beste vriend Maurice bij te benen op mannelijk gebied. Er is een wedstrijd gaande over wie het eerst seks heeft maar stiekem heeft Thomas ook zo zijn onzekerheden over de hormonale veranderingen.

“En hoewel Thomas niet kon inhaleren, waren zijn knokkels door die steelse techniek haast net zo geel als die van Maurice en leek hij een echte roker.”

Thomas is als tiener druk bezig zijn aandacht te verdelen tussen een coole tiener zijn, zijn thuissituatie te beoordelen én te proberen het sleuteltje te vinden van de archiefkast van zijn opa, waar deze gigantische hoeveelheden porno bewaart. Hij focust zich op alles wat er om hem heen gebeurt en creëert zelf zijn eigen avonturen. Er is een behoorlijk grafische scéne waarin Thomas en Maurice krabben uit zee gaan opblazen met zelfgemaakte explosieven. Het geeft een bepaalde tijd weer waarin tieners (lees: kwajongens?) geen ander vermaak konden vinden dan het opblazen van onschuldig zeeleven.

Raar om het raar doen

Recensie de merkwaardige herinneringen van Thomas Penman

Het perspectief in deze roman is ontzettend goed uitgevoerd maar het verhaal neemt af en toe een (onnodige) bizarre wending. Neem het broekpoepen: dit heeft weinig tot geen nut voor de rest van het verhaal en hoewel er op een later moment een relatie kan worden gelegd met een letterlijke ‘shit situatie’ had dit ook op een andere manier uitgewerkt kunnen worden. Verder valt er op deze roman weinig aan te merken en voorziet hij in alle behoeftes die je als (misschien rebelse tiener zijnde?) lezer kan hebben. Een wordt een vrij korte periode uit een gezinsleven verteld waarin er enkele cruciale ontdekkingen worden gedaan die het evenwicht in het gezin laten verschuiven. Ieder gezinslid komt op zijn eigen manier achter bepaalde dingen en moet de zaken daarna voor zichzelf op een rijtje zetten. Dit alles krijgen we alleen mee vanuit Thomas’ zijn observatie die met vlagen verassend eerlijk en volwassen is.

Het verhaal leest lekker weg en heeft net genoeg rariteiten om het minder zwaar en gedragen te maken. Als Robinson alleen het familiedrama had beschreven, was het een heel ander boek geworden. De beslissing om alles via Thomas te beleven redt het verhaal en maakt het een aanrader voor iedereen die van een beetje raar houdt, maar vooral voor tieners die het ook even allemaal niet meer weten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *